Sprachlaut

der

[ˈʃpʁaːxˌlaʊ̯t]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Sprachlaute

Definities

spraakklank- kleinste klanksegment van de gesproken taal; element van het klanksysteem van een taal

kleinstes Lautsegment der gesprochenen Sprache; Element des Lautsystems einer Sprache.

In dem Wort "Bild" kommen als Sprachlaute des Deutschen vor: [b] + [ɪ] + [l] + [t].

In het woord Bild komen als Duitse spraakklanken voor: [b] + [ɪ] + [l] + [t].

„Etwa zur gleichen Zeit, als Kempelen (um) 1769 seinen »Schachtürken« entwickelte, befasste er sich auch intensiv mit der Idee, zumindest einzelne Sprachlaute in irgendeiner Weise synthetisch zu erzeugen.“

“Ongeveer in dezelfde tijd als Kempelen (om) 1769 zijn schaakturks ontwikkelde, hield hij zich ook intensief bezig met het idee om tenminste afzonderlijke spraakklanken op de een of andere wijze synthetisch voort te brengen.”

taalklank- in de menselijke communicatie gebruikte klank, in tegenstelling tot andere menselijke klanken (bijv. kuchen, kreunen) of tot dierenklanken

in der menschlichen Kommunikation genutzter Laut, im Gegensatz zu anderen menschlichen Lauten (z.B. Räuspern, Stöhnen) oder zu Tierlauten.

Man muss Sprachlaute von anderen Lauten oder Geräuschen unterscheiden.

Men moet taalklanken van andere klanken of geluiden onderscheiden.

„Das Alphabet ist also ein sehr ökonomisches und praktisches Mittel zur Wiedergabe der Sprachlaute.“

“Het alfabet is dus een zeer economisch en praktisch middel tot weergave van de taalklanken.”

Synoniemen

Fon

Laut

Phon