Synchronie

die

[zʏnkʁoˈniː]Zelfstandig naamwoord

Definities

synchronie- tegelijkertijd gegeven proces of toestand

gleichzeitig gegebener Prozess oder Zustand

„Als betriebliche Synchronie stellen sie konstitutive Ressourcen und zentrale Elemente betrieblicher Organisationen dar.“

"Als bedrijfssynchronie vormen zij constitutieve hulpbronnen en centrale elementen van bedrijfsorganisaties."

„Saussures absolute Trennung von Synchronie und Diachronie wird dem Wesen der Sprache nicht gerecht.“

"Saussures absolute scheiding van synchronie en diachronie doet geen recht aan het wezen van de taal."

synchrone taalbeschouwing- taalwetenschappelijke benadering voor het onderzoek van het systeem van een taal in een beperkt tijdsbestek

sprachwissenschaftlicher Ansatz zur Erforschung des Systems einer Sprache in einem begrenzten Zeitabschnitt

Synchronie ist ein Terminus Saussures für die Erforschung eines Sprachsystems in einer bestimmten Entwicklungsphase.

Synchronie is een term van Saussure voor het onderzoek van een taalsysteem in een bepaalde ontwikkelingsfase.

Die Synchronie des heutigen Deutschen wird von Grammatiken und Wörterbüchern der Gegenwartssprache beschrieben.

De synchronie van het huidige Duits wordt beschreven door grammatica's en woordenboeken van de hedendaagse taal.

Antoniemen