Totschlag

der

[ˈtoːtˌʃlaːk]Zelfstandig naamwoord

Definities

doodslag- opzettelijke doding van een persoon waarbij niet aan de criteria voor moord is voldaan

vorsätzliche Tötung einer Person, bei der die Kriterien für einen Mord nicht vorliegen

Wer einen Menschen tötet, ohne Mörder zu sein, begeht einen Totschlag und wird mit Freiheitsstrafe nicht unter fünf Jahren bestraft.

Wie een mens doodt zonder moordenaar te zijn, pleegt doodslag en wordt bestraft met een vrijheidsstraf van niet minder dan vijf jaar.

„Um halb vier wurde Henriette Bernhard des Totschlags an Schwester Angelika schuldig gesprochen.“

„Om halfvier werd Henriette Bernhard schuldig bevonden aan doodslag op zuster Angelika."

doding- doding van een mens

Tötung eines Menschen

Die ersten 25 Jahre seines Lebens hatte Simplicissimus nur Plünderungen und Totschlag erlebt.

De eerste 25 jaar van zijn leven had Simplicissimus alleen plunderingen en doding meegemaakt.

Synoniemen

Antoniemen