Umlaut

der

[ˈʊmˌlaʊ̯t]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Umlaute

Definities

umlaut- vervanging van een achterklinker door een voorklinker als assimilatie aan een klinker van de volgende lettergreep

Ersetzung eines hinteren Vokals durch einen vorderen als Assimilation mit einem Vokal der Folgesilbe

„Wem solte es undeutlich seyn, wenn ich zum Exempel sagte: Aus Strom wird Ströme, und sang aus singen, durch den Umlaut?“

"Voor wie zou het onduidelijk zijn als ik bijvoorbeeld zou zeggen: van Strom wordt Ströme, en zong uit zingen, door de umlaut?"

„Der Konjunktiv wird theils durch Umlaut, theils durch Buchstaben, theils durch beide Mittel zugleich gebildet. “

"De conjunctief wordt deels door umlaut, deels door letters, deels door beide middelen tegelijk gevormd."

umlautletter- de letters ä, ö, ü en de overeenkomstige hoofdletters respectievelijk voor de klanken [ɛ], [œ], [ʏ] en de overeenkomstige lange klinkers

die Buchstaben ä, ö, ü und die entsprechenden Großbuchstaben beziehungsweise für die Laute [ɛ], [œ], [ʏ] und die entsprechenden Langvokale

„Das Auftauchen des Umlautes in der Schrift ist hingegen ein Indiz für eine gewichtige Statusveränderung dieser ursprünglichen Allophonie…“

"Het opduiken van de umlautletter in het schrift is daarentegen een aanwijzing voor een gewichtige statusverandering van deze oorspronkelijke allofonie..."

„Der Umlaut des Stammvokals im Konjunktiv II ist in Klammern hinter der Präteritumform angegeben.“

"De umlautletter van de stamklinker in de conjunctief II staat tussen haakjes achter de verleden-tijdsvorm vermeld."

Antoniemen

Ablaut

Specifiekere woorden (hyponiemen)

Primärumlaut

Sekundärumlaut