„An der Wegscheide blieb Bob einen Augenblick stehen, als besänne er sich, wohin er gehen solle; da fuhr wieder das Stacheleisen auf seinen Rücken nieder.“
„Op de wegsplitsing bleef Bob een ogenblik staan, alsof hij zich bedacht waarheen hij moest gaan; toen kwam het prikijzer weer neer op zijn rug.“
„Schließlich hatte er so viele Wegscheiden hinter sich gebracht, daß er keine Ahnung mehr hatte, welcher Weg nach dem Reich des Dänenkönigs führte.“
„Ten slotte had hij zoveel wegsplitsingen achter zich gelaten, dat hij geen idee meer had welke weg naar het rijk van de Deense koning leidde.“
