aufstoßen

[ˈaʊ̯fˌʃtoːsn̩]Werkwoord

Definities

openstoten- iets met een stoot openen

etwas mit einem Stoß öffnen

Er stieß das Fenster auf, damit frische Luft hereinkommt.

Hij stootte het raam open, zodat er frisse lucht binnenkomt.

boeren- uit de maag opstijgende gassen door de mond laten ontsnappen

aus dem Magen aufsteigende Gase durch den Mund entweichen lassen

Weil er zu hastig gegessen hatte, musste er aufstoßen.

Omdat hij te haastig had gegeten, moest hij boeren.

tegenstaan- iemand onaangenaam zijn, iemand hinderen

jemandem unangenehm sein, jemanden stören

Dieser Fehler stößt mir heute noch auf.

Deze fout staat me vandaag nog tegen.

stoten- zich door een stoot verwonden

sich durch einen Stoß verletzen

Er hat sich bei seinem Sturz das Knie aufgestoßen.

Bij zijn val heeft hij zijn knie gestoten.

Synoniemen