ausgrenzen

[ˈaʊ̯sˌɡʁɛnt͡sn̩]Werkwoord(jdn. ~)

Definities

uitzonderen- iets buiten beschouwing laten, iets niet aannemen

etwas ausklammern, etwas nicht annehmen

Grenzen wir den Fall der Unwahrscheinlichkeit aus, ist alles wahrscheinlich.

Als wij het geval van onwaarschijnlijkheid uitzonderen, is alles waarschijnlijk.

„Doch auch im Fußball wird das Unentschieden, dieser Bastard unter den Resultaten, systematisch abgewertet und zunehmend ausgegrenzt.“

"Maar ook in het voetbal wordt het gelijkspel, deze bastaard onder de resultaten, systematisch in waarde verminderd en steeds meer uitgezonderd."

uitsluiten- perso(o)n(en) uit een groep respectievelijk de samenleving uitsluiten

Person(en) aus einer Gruppe beziehungsweise Gesellschaft ausschließen

Die Mitschüler grenzen Erwin und Elfriede wegen ihrer altertümlichen Namen aus der Gruppe aus.

De klasgenoten sluiten Erwin en Elfriede wegens hun ouderwetse namen van de groep uit.

„Bahnreisende ohne Internetanschluss oder Smartphone seien vom Erwerb ausgeschlossen worden[, a]uch Verbraucher, die besonders auf Datenschutz achten, würden ausgegrenzt.“

"Treinreizigers zonder internetaansluiting of smartphone waren van de aankoop uitgesloten[, o]ok verbruikers die bijzonder op privacy letten, zouden worden uitgesloten."

Synoniemen

ausklammern

exkludieren