ausschließen

[ˈaʊ̯sˌʃliːsn̩]Werkwoord(jdn./etw.^Akk ~)

Definities

buitensluiten- iemand door het sluiten van ingangen dwingen buiten te blijven

jemanden durch Schließen von Eingängen zum Draußenbleiben zwingen

Ich habe den Hund jetzt ausgeschlossen.

Ik heb de hond nu buitengesloten.

zich buitensluiten- zich per ongeluk de mogelijkheid ontnemen weer naar binnen te komen, bijvoorbeeld omdat men zijn sleutel is vergeten

sich versehentlich die Möglichkeit nehmen, wieder ins Innere zu gelangen, zum Beispiel, weil man seinen Schlüssel vergessen hat

Sie hatte sich ausgeschlossen und musste die Nacht im Gartenhaus verbringen.

Zij had zich buitengesloten en moest de nacht in het tuinhuis doorbrengen.

uitsluiten- iemand uit een groep of van een gebeurtenis weren, ervoor zorgen dat iemand er niet bij is

jemanden aus einer Gruppe oder von einem Ereignis fernhalten; dafür sorgen, dass jemand nicht dabei ist

Die Aufdeckung ihrer kriminellen Machenschaften führte dazu, dass man sie aus der Partei ausschloss.

De onthulling van haar criminele praktijken leidde ertoe dat men haar uit de partij sloot.

onmogelijk achten- een feit voor onmogelijk houden, voor mogelijk houden dat een genoemd feit zou kunnen bestaan

Synoniemen

Antoniemen