befreien

[bəˈfʁaɪ̯ən]Werkwoord

Definities

ontsnappen- uit een dwangpositie ontsnappen

aus einer Zwangslage entkommen

Sie konnte sich aus seiner Umklammerung nicht befreien.

Zij kon zich uit zijn omklemming niet losmaken.

bevrijden- iemands dwangpositie beëindigen

jemands Zwangslage beenden

Das Sonderkommando hat die Geisel befreit.

Het speciale commando heeft de gijzelaar bevrijd.

„Am 23. Juli 1944 wurde das deutsche Konzentrations- und Vernichtungslager Majdanek am Rande der polnischen Stadt Lublin von sowjetischen Soldaten befreit.“

„Op 23 juli 1944 werd het Duitse concentratie- en vernietigingskamp Majdanek aan de rand van de Poolse stad Lublin door Sovjetsoldaten bevrijd.‚

zich ontdoen- iets storends overwinnen; van iets storends loskomen

etwas Störendes überwinden; von etwas Störendem loskommen

Vor der anstehenden Klausur befreite er seine Gedanken von allerlei Unsinn.

Voor het aanstaande tentamen maakte hij zijn gedachten vrij van allerlei onzin.

Antoniemen

befangen