beibringen

[ˈbaɪ̯ˌbʁɪŋən]Werkwoord(jdm. etw.^Akk ~)

Definities

aanvoeren- iets ophalen, verschaffen (als bewijsstuk, bewijs voor iets)

etwas herbeiholen, beschaffen (als Beleg, Beweis für etwas)

Zum Glück konnte ich Zeugen für den Unfall beibringen.

Gelukkig kon ik getuigen voor het ongeval aanvoeren.

Wer am Tag der Prüfung krank ist, muss ein Attest beibringen.

Wie op de dag van het examen ziek is, moet een attest overleggen.

toebrengen- iemand iets slechts toebrengen

jemandem etwas Schlechtes zufügen

Der Boxer hat seinem Gegner eine schwere Platzwunde über dem Auge beigebracht.

De bokser heeft zijn tegenstander een zware vleeswond boven het oog toegebracht.

Morgen wollen wir unserem Hauptkonkurrenten eine empfindliche Niederlage beibringen.

Morgen willen wij onze belangrijkste concurrent een gevoelige nederlaag toebrengen.

aanleren- uitleggen, tonen hoe iets gedaan wordt zodat de betrokkene het daarna kan, evenzo doet

erläutern, zeigen, wie etwas gemacht wird, so dass es der Betreffende dann kann, ebenso macht

Synoniemen