Beweis

der

[bəˈvaɪ̯s]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Beweise

Definities

bewijs- uiteenzetting van de juistheid of de onjuistheid van een bewering of een oordeel met behulp van empirische of logische methoden

Darlegung der Richtigkeit oder der Unrichtigkeit einer Aussage oder eines Urteils mittels empirischer oder logischer Methoden

Die Beweise, die dem Gericht von der Klägerin vorgelegt wurden, waren erdrückend.

De bewijzen die door de eiseres aan de rechtbank werden voorgelegd, waren verpletterend.

„Schwierige mathematische Beweise können sich über mehrere hundert Seiten ziehen, wie etwa beim Beweis der Fermat-Vermutung durch Andrew Wiles 1991.“

„Moeilijke wiskundige bewijzen kunnen zich over meerdere honderden pagina's uitstrekken, zoals bijvoorbeeld bij het bewijs van het vermoeden van Fermat door Andrew Wiles in 1991.“

bewijsvoering- volgens vastgelegde regels uitgevoerde afleiding

nach festgelegten Regeln durchgeführte Ableitung

Die von ihnen besprochenen Tatsachen lassen uns einen Beweis bilden.

De door hen besproken feiten laten ons een bewijsvoering vormen.

Synoniemen

Schluss

Specifiekere woorden (hyponiemen)