Charakter

der

[kaˈʁaktɐ]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Charaktere

Definities

karakter- geheel van aangeboren en aangeleerde, geestelijk-zielseigenschappen van een mens (karaktereigenschappen)

Gesamtheit der angeborenen und anerzogenen, geistig-seelischen Eigenschaften eines Menschen (Charaktereigenschaften)

„Wird der Charakter von der Umwelt geprägt?“

Wordt het karakter door de omgeving gevormd?

„Oft verraten ja die kleinen Dinge sehr viel über das Wesen, den Charakter und alles.“

Vaak verraden juist de kleine dingen heel veel over het wezen, het karakter en alles.

eigenschap- kenmerk, karakteristieke eigenaardigheid

Merkmal, charakteristische Eigenart

„Das Meer war Karthagos Element und die Flotte seine Lebensader. Der maritime Charakter der Stadt hatte ihre Öffnung nach allen Seiten hin begünstigt.“

De zee was Carthago’s element en de vloot zijn levensader. Het maritieme karakter van de stad had haar opening naar alle kanten bevorderd.

„Es muss noch der Charakter der wechselseitigen Korrespondenz bestimmt werden.“

Er moet nog het karakter van de wederzijdse correspondentie worden bepaald.

karakterafbeelding- een getal als homomorfisme naar het grondlichaam

Synoniemen

Merkmal

Persönlichkeit

Wesen

Specifiekere woorden (hyponiemen)

Aufforderungscharakter