Dieb

der

[diːp]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Diebe

Definities

dief- iemand die steelt, die het eigendom van een ander wegneemt

jemand, der stiehlt, der eines anderen Eigentum wegnimmt

Die Diebe stiegen über den Gartenzaun und dann durch das offene Fenster in das Haus ein.

De dieven klommen over de tuinomheining en daarna door het open raam het huis binnen.

Hier waren Diebe am Werk und haben alles mitgenommen und weggeschleppt.

Hier waren dieven aan het werk en hebben alles meegenomen en weggesleept.

deugniet- schelm, kind

Schelm, Kind

„Manchmal erbettelt sich der kleine Dieb selbst die Erlaubniß von ihm, mein Schlafkamerade zu sein“

„Soms bedelt de kleine deugniet zelf bij hem om toestemming om mijn slaapkameraad te zijn“

veermerg- merk van een schrijfveer

Mark einer Schreibfeder

karaf- decanter

Dekanter

Specifiekere woorden (hyponiemen)