donnern

[ˈdɔnɐn]Werkwoord

Definities

donderen- als gevolg van een bliksem een luid geluid veroorzaken

als Folge eines Blitzes ein lautes Geräusch verursachen

Es donnert! Ein Gewitter zieht auf!

Het dondert! Er komt een onweer aan!

bulderen- luid (en kritisch) praten

laut (und kritisch) reden

„Ihr Vollidioten!“ donnerte er.

“Jullie idioten!” bulderde hij.

denderen- luid en dreunend (snel) rijden

laut und tösend (schnell) fahren

Die LKWs donnern über die Autobahn.

De vrachtwagens denderen over de snelweg.

„Stundenlang donnern die Wagen über Ebenen, auf denen scharfkantige Steine verstreut liegen.“

“Urenlang denderen de wagens over vlakten waarop scherpe stenen verspreid liggen.”

smijten- (iets) luid en met kracht slaan

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)