dornig

[ˈdɔʁnɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

doornig- doornen bezittend

Dornen besitzend

„Sorgsam wich er den dornigen Zweigen der Sträucher aus, indem er sich niederbeugte und auf diese Weise verborgene finstere Winkel durchstöberte.“

Zorgvuldig ontweek hij de doornige takken van de struiken, door zich te bukken en op die wijze verborgen duistere hoekjes te doorzoeken.

vol moeilijkheden- moeilijkheden vertonend

Schwierigkeiten aufweisend

Beschreitest du den dornigen Pfad der Tugend?

Betreed je het vol moeilijkheden zijnde pad van de deugd?

Synoniemen

Antoniemen