durchbeißen

[ˌdʊʁçˈbaɪ̯sn̩]Werkwoord

Definities

doorbijten- met de tanden verkleinen, doorsnijden, doordringen

mit den Zähnen zerkleinern, durchtrennen, durchdringen

Dem Gefangenen gelang es, seine Fesseln durchzubeißen.

De gevangene slaagde erin zijn boeien door te bijten.

Dem Gefangenen gelang es, seine Fesseln zu durchbeißen.

De gevangene slaagde erin zijn boeien door te bijten.

doorzetten- zich met moeite, maar hardnekkig door moeilijkheden heen slaan

sich mit Mühe, aber hartnäckig durch Schwierigkeiten kämpfen

Im neuen Job war es für ihn am Anfang nicht leicht, aber er hat sich durchgebissen.

In de nieuwe baan was het in het begin niet makkelijk voor hem, maar hij heeft doorgezet.

doorbijten- met de tanden verkleinen, doorsnijden, doordringen

mit den Zähnen zerkleinern, durchtrennen, durchdringen

Dem Gefangenen gelang es, seine Fesseln durchzubeißen.

De gevangene slaagde erin zijn boeien door te bijten.

Synoniemen