durchscheuern

[ˈdʊʁçˌʃɔɪ̯ɐn]Werkwoord

Definities

doorschuren- door wrijving (bij het schuren) kapotmaken

durch Reibung (beim Scheuern) zerstören

Der Junge hat sich den Ärmel durchgescheuert.

De jongen heeft zijn mouw doorgeschuurd.

Beim Reiten scheuerte ihr der Ansatz der Bügel im Sattel links die Reithose durch.

Bij het paardrijden schuurde links de aanzet van de beugel in het zadel haar rijbroek door.

kapotschuren- de huid door wrijving kapotmaken, een open wond oplopen

die Haut durch Reibung zerstören, sich eine offene Wunde zuziehen

uitboenen- een plek met schuurmiddel/schuurpoeder en schrobber/schuurborstel schoonmaken

einen Ort mit Scheuermittel/Scheuerpulver und Schrubber/Scheuerbesen durchreinigen

Der Gang zum Hinterhof muss mal wieder gründlich durchgescheuert werden.

De gang naar de achterplaats moet weer eens grondig worden uitgeboend.

Antoniemen