einsam

[ˈaɪ̯nzaːm]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

eenzaam- zonder gezelschap, zonder contact met andere mensen of de omgeving

ohne Gesellschaft, ohne Kontakt zu anderen Menschen oder der Umwelt

Nach dem Tod seiner Frau fühlte er sich sehr einsam und verlassen.

Na de dood van zijn vrouw voelde hij zich erg eenzaam en verlaten.

„Er wurde in dieser Zeit noch einsamer und er wurde immer aggressiver, denn seine Angst wuchs.“

"Hij werd in die tijd nog eenzamer en hij werd steeds agressiever, want zijn angst groeide."

afgelegen- ver verwijderd van de bewoonde wereld, ver verwijderd van menselijke nederzettingen

weit entfernt von der Zivilisation, weit entfernt von menschlichen Ansiedlungen

Viele träumen von einer einsamen Insel in der Karibik oder im Pazifik.

Velen dromen van een afgelegen eiland in de Caraïben of in de Stille Oceaan.

Er lebt in einem einsamen Haus am Waldrand.

Hij woont in een afgelegen huis aan de bosrand.

verlaten- zonder mensen of niet door mensen bewoond

ohne Menschen oder nicht von Menschen bewohnt

Synoniemen