verlassen

[fɛɐ̯ˈlasn̩]Werkwoord/Bijvoeglijk naamwoord(etw.^Akk ~)

Definities

verlaten- weggaan, zich verwijderen

weggehen, sich entfernen

Er verließ das Haus wie jeden Werktag um sieben Uhr.

Hij verliet het huis zoals elke werkdag om zeven uur.

„Junge Frauen verlassen Ostdeutschland in Scharen.“

“Jonge vrouwen verlaten Oost-Duitsland in groten getale.”

verlaten- de relatie beëindigen; iemand alleen laten

die Beziehung beenden; jemanden alleine lassen

Nach fünfjähriger Beziehung hat sie ihn verlassen.

Na een relatie van vijf jaar heeft ze hem verlaten.

„Als er zwei Mal mit seiner Pistole betrunken herumgeballert hatte, drohte seine Frau, ihn auf der Stelle zu verlassen.“

“Toen hij twee keer dronken met zijn pistool in het rond had geschoten, dreigde zijn vrouw hem op staande voet te verlaten.”

zich verlaten op- een gedrag, een zaak als zeker aannemen en daarop vertrouwen

ein Verhalten, eine Sache als sicher annehmen und darauf vertrauen

verlaten- alleen, eenzaam

allein, einsam

Das Kind stand verlassen am Straßenrand.

Het kind stond verlaten aan de kant van de weg.

verlaten- leeg, onbewoond

leer, unbewohnt

Mein Onkel wohnt in einer ziemlich verlassenen Gegend.

Mijn oom woont in een vrij verlaten streek.

Synoniemen