elementar

[eləmɛnˈtaːɐ̯]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

fundamenteel- grondleggend, wezenlijk

grundlegend, wesentlich

Die Naturgesetze sind elementar für unser Weltbild.

De natuurwetten zijn fundamenteel voor ons wereldbeeld.

„Ob die schnöde Missachtung elementarster Spielregeln des Gastrechts der Grund für die Ermordung von der Deckens war, ist ungeklärt.“

Of de schaamteloze miskenning van de meest elementaire spelregels van het gastrecht de reden voor de moord op von der Decken was, is onopgehelderd.

elementair- beginnersachtig, het begin vormend, eenvoudig

anfängerhaft, den Anfang bildend, darstellend, einfach

Die ersten Lektionen des Kurses beginnen mit ganz elementar einfachen Sätzen.

De eerste lessen van de cursus beginnen met heel elementair eenvoudige zinnen.

Er beherrscht nicht einmal die elementarsten Regeln des Zusammenlebens.

Hij beheerst niet eens de meest elementaire regels van het samenleven.

zuiver- rein, als zuiver element voorkomend

rein, als reines Element vorliegend

Synoniemen

Antoniemen