fallenlassen

[ˈfalənˌlasn̩]Werkwoord(jdn. ~)

Definities

laten vallen- niet meer verder vervolgen; laten rusten

nicht mehr weiter verfolgen; seinlassen

Lass die Sache fallen und wir können weiter Freunde sein.

Laat de zaak vallen en we kunnen vrienden blijven.

verlaten- het contact met een persoon verbreken

den Kontakt zu einer Person abbrechen

Wenn du ihn fallenlässt, wird er sich rächen, das muss dir klar sein.

Als je hem in de steek laat, zal hij zich wreken, dat moet je duidelijk zijn.

laten ontvallen- een (terloopse) uiting doen

eine (beiläufige) Äußerung tätigen

Sie hat da so eine Bermerkung fallenlassen, dass er noch verheiratet sei.

Zij heeft daar zo’n opmerking laten vallen dat hij nog getrouwd zou zijn.

Antoniemen