gewöhnlich

[ɡəˈvøːnlɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

gewoonlijk- zoals onder deze omstandigheden meestal of altijd

so, wie unter diesen Umständen meist oder immer

Sie antwortete wie gewöhnlich.

Ze antwoordde zoals gewoonlijk.

Für gewöhnlich sind sie pünktlich.

Gewoonlijk zijn ze stipt.

gewoon- geen bijzondere kenmerken vertonend

keine besonderen Merkmale aufweisend

Wir alle sind gewöhnliche Sterbliche.

Wij zijn allen gewone stervelingen.

Wie kann aus einem ganz gewöhnlichen Menschen plötzlich ein Verbrecher werden?

Hoe kan uit een heel gewone mens plotseling een misdadiger worden?

ordinair- van lage opvoeding zijnde

von niederer Erziehung seiend

Das Benehmen dieses Kerls ist mir zu gewöhnlich (= zu unfein, grob).

Het gedrag van die kerel is mij te ordinair (= te onbeschoft, grof).

Synoniemen

Antoniemen