herabfallen

[hɛˈʁapˌfalən]Werkwoord

Definities

neervallen- van een hogere plaats naar beneden terechtkomen

von einer höheren Stelle nach unten geraten

Der Apfel fällt vom Baum herab.

De appel valt van de boom naar beneden.

neerstralen- van een hogere plaats naar beneden doordringen, naar beneden geworpen worden

von einer höheren Stelle nach unten dringen, nach unten geworfen werden

„Ganz oben wurde eine Thür geöffnet, wir sahen einen Lichtstrahl herabfallen.“

„Helemaal boven werd een deur geopend, wij zagen een lichtstraal naar beneden vallen.“

afhangen- van een hogere plaats naar beneden reiken, hangen

von einer höheren Stelle nach unten reichen, hängen

„Von der Mitte des Raumes fallen Seile herab, an den Seiten lagern schwere Hanteln und riesige Medizinbälle.“

„Vanuit het midden van de ruimte hangen touwen naar beneden, aan de zijkanten liggen zware halters en reusachtige medicijnballen.“

Synoniemen