hinabfallen

[hɪˈnapˌfalən]Werkwoord

Definities

neervallen- van een hoger gelegen plaats naar beneden geraken

von einer höheren Stelle nach unten geraten

„Dazu kam, daß die Löschmannschaften sich oft in der Dunkelheit fortbewegen mußten und ständig in Gefahr waren, irgenwo hinabzufallen[.]“

"Daarbij kwam dat de blusploegen zich vaak in het donker moesten voortbewegen en voortdurend in gevaar waren ergens naar beneden te vallen."

naar beneden hangen- van een hoger gelegen plaats naar beneden reiken, hangen

von einer höheren Stelle nach unten reichen, hängen

„Das an der betreffenden Sculptur grösstentheils beschädigte Haar fällt vom Hinterhaupte weit auf den Nacken hinab und endet in einigen Reihen der gewöhnlichen Ringellöckchen.“

"Het aan het betreffende beeldhouwwerk grotendeels beschadigde haar valt van het achterhoofd ver op de nek neer en eindigt in enkele rijen van de gewone ringelkrulletjes."

aflopen- een helling naar beneden vertonen

ein Gefälle nach unten aufweisen

„Zu meiner Rechten fällt ein Hang leicht hinab.“

"Rechts van mij loopt een helling licht naar beneden af."

Synoniemen