herausschreien

[hɛˈʁaʊ̯sˌʃʁaɪ̯ən]Werkwoord

Definities

uitschreeuwen- iets (vaak een sterk gevoel) met kracht in woorden/klanken/geluid vatten, luid uiten

etwas (häufig ein starkes Gefühl) mit Kraft in Worte/Laute/Geräusch fassen, laut von sich geben

Einmal aus dem Auto ausgestiegen schrie sie ihre Wut nur so aus sich heraus.

Eenmaal uit de auto gestapt schreeuwde ze haar woede zo maar uit zich.

Schon eine Sekunde später bereute er die herausgeschrienen Worte.

Al een seconde later had hij spijt van de uitgeschreeuwde woorden.

Antoniemen