hinterlassen

[ˌhɪntɐˈlasn̩]Werkwoord(jdm. etw.^Akk ~)

Definities

achterlaten- achterlaten, bij het weggaan laten liggen, na het weggaan meestal opzettelijk niet meenemen

zurücklassen, beim Fortgehen liegen lassen, nach dem Weggehen meist absichtlich nicht mitnehmen

Ich habe einen Eindruck hinterlassen.

Ik heb een indruk achtergelaten.

Sie verließen den Rastplatz und hinterließen sehr viele Plastiktüten.

Zij verlieten de rustplaats en lieten heel veel plastic zakken achter.

nalaten- als erfenis laten

als Erbe lassen

Er hinterließ seiner Witwe nur ein sehr geringes Vermögen.

Hij liet zijn weduwe slechts een zeer gering vermogen na.

alleenlaten- alleen laten

allein lassen

Er hinterließ Frau und drei Kinder.

Hij liet vrouw en drie kinderen alleen achter.

„Der bestiegene Berg verliert sein Numinosum, das so faszinierte. Er hinterlässt eine innere Leere.“

„De beklommen berg verliest zijn numineuze dat zo fascineerde. Hij laat een innerlijke leegte achter.“

Synoniemen