klappern

[ˈklapɐn]Werkwoord

Definities

klepperen- herhaaldelijk heldere harde geluiden voortbrengen door het tegen elkaar slaan van harde voorwerpen

wiederholt helle harte Geräusche durch Aneinanderschlagen fester Gegenstände von sich geben

Die Ventile am Auto klappern.

De kleppen van de auto klepperen.

Aus Angst klapperte er mit den Zähnen.

Van angst klepperde hij met zijn tanden.

ratelen- zich voortbewegen onder het voortbrengen van heldere harde geluiden

sich unter Abgabe von hellen harten Geräuschen bewegen

Der alte Wagen klapperte über das Kopfsteinpflaster.

De oude wagen ratelde over de kasseien.

Synoniemen