legitimieren

[leɡitiˈmiːʁən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

legitimeren- juridisch erkennen, als rechtmatig verklaren

rechtlich anerkennen, als rechtens erklären

Das Vorgehen wurde nachträglich legitimiert.

Het optreden werd achteraf gelegitimeerd.

„Der Princeps musste Sorge tragen, die politischen Verhältnisse zu konsolidieren, mit derer Hilfe er seine Machtposition legitimieren konnte.“

“De princeps moest ervoor zorgen de politieke verhoudingen te consolideren met behulp waarvan hij zijn machtspositie kon legitimeren.”

machtigen- iemand met bepaalde rechten bekleden

jemanden mit gewissen Rechten ausstatten

Er war legitimiert, als Schiedsrichter einzuschreiten.

Hij was gemachtigd om als scheidsrechter op te treden.

Sie ist legitimiert, ein Rezept auszustellen.

Zij is gemachtigd een recept uit te schrijven.

zich identificeren- zich identificeren, zijn identiteit (en zijn recht op aanwezigheid) aantonen

sich ausweisen, seine Identität (und sein Recht auf Anwesenheit) nachweisen

Synoniemen

Antoniemen