ausweisen

[ˈaʊ̯sˌvaɪ̯zn̩]Werkwoord(jdn./etw.^Akk ~)

Definities

uitzetten- het land uit wijzen

des Landes verweisen

Der ausländische Straftäter wurde ausgewiesen.

De buitenlandse misdadiger werd uitgezet.

legitimeren- zijn identiteit bewijzen

seine Identität beweisen

Der Zeuge hat sich mit dem Personalausweis ausgewiesen.

De getuige heeft zich met de identiteitskaart gelegitimeerd.

blijken- zich tonen

sich zeigen

Ob die Wolken Regen bringen, muss sich noch ausweisen.

Of de wolken regen brengen, moet nog blijken.

bestemmen- declareren

deklarieren

Die Gemeinde hat ein Neubaugebiet ausgewiesen.

De gemeente heeft een nieuwbouwgebied bestemd.

Synoniemen