leugnen

[ˈlɔɪ̯ɡnən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

ontkennen- iets betwisten wat over iemand is beweerd

etwas abstreiten, das über einen geäußert wurde

Trotz aller Beweise leugnete er, die Tat begangen zu haben.

Ondanks alle bewijzen ontkende hij de daad te hebben begaan.

„Vor diesem Hintergrund wäre es dem Beschwerdeführer auch nicht zumutbar, seinen Glauben in Form eines Widerrufs zu leugnen.“

"Tegen deze achtergrond zou het ook niet redelijk zijn van de klager te verlangen zijn geloof in de vorm van een herroeping te ontkennen."

loochenen- iets overduidelijks tegen beter weten in bestrijden, als onwaar voorstellen

Offenkundiges wider besseres Wissen bestreiten, als unwahr hinstellen

Es gibt immer noch Personen, die den Holocaust leugnen.

Er zijn nog steeds personen die de Holocaust loochenen.

Es hat niemand geleugnet, dass deine Schwester eine tüchtige Frauensperson ist.

Niemand heeft geloochend dat je zus een flinke vrouw is.

bestaan ontkennen- iets in twijfel trekken waarvan het bestaan volgens een door degene die van "loochenen" spreekt veronderstelde leer, wereldbeschouwing of soortgelijke overtuiging of volgens de algemene opvatting bestaat

Antoniemen