monoton

[monoˈtoːn]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

eentonig- eentonig, eenvormig, saai

eintönig, einförmig, langweilig

Die Wüstenlandschaft war zwar monoton, aber beeindruckend.

Het woestijnlandschap was weliswaar eentonig, maar indrukwekkend.

Ein Lehrer von mir spricht immer so monoton.

Een leraar van mij praat altijd zo eentonig.

monotoon- voortdurend stijgend of voortdurend dalend

ständig steigend oder ständig fallend

Alle linearen Funktionen, bis auf die Konstanten sind streng monoton.

Alle lineaire functies, behalve de constanten, zijn strikt monotoon.

Synoniemen

Antoniemen