normal

[nɔʁˈmaːl]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

normaal- overeenkomend met bestaande (maatschappelijke, wetenschappelijke, medische, subjectief ervaren) normen

vorhandenen (gesellschaftlichen, wissenschaftlichen, medizinischen, subjektiv erfahrenen) Normen entsprechend

Ihr Blutdruck ist normal.

Uw bloeddruk is normaal.

gebruikelijk- overeenkomend met gebeurtenissen die over langere perioden op vergelijkbare wijze verlopen; gewoonlijk

über längere Zeiträume ähnlich ablaufenden Ereignissen entsprechend; normalerweise

Für diese Jahreszeit ist die Temperatur normal.

Voor deze tijd van het jaar is de temperatuur normaal.

Das Verhalten dieser Braunbärmutter ihren Jungen gegenüber ist nicht normal.

Het gedrag van deze bruine berenmoeder tegenover haar jongen is niet normaal.

loodrecht- in een rechte hoek/orthogonaal

im rechten Winkel/orthogonal

Eine Gerade heißt genau dann normal zu einer Ebene, wenn Gerade und Ebene orthogonal zueinander sind.

Een rechte lijn heet dan en slechts dan loodrecht op een vlak als lijn en vlak orthogonaal op elkaar staan.

Synoniemen

Antoniemen