quittieren

[kvɪˈtiːʁən]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

kwiteren- een ontvangstbewijs (kwitantie) ondertekenen

einen Empfangsbeleg (Quittung) unterschreiben

Mit seiner Unterschrift quittierte er den Erhalt der vereinbarten Miete.

Met zijn handtekening kwiteerde hij de ontvangst van de overeengekomen huur.

beantwoorden- een bepaalde reactie op iets tonen

eine bestimmte Reaktion auf etwas zeigen

Seine naive Frage quittierte sie mit einem Lächeln.

Zijn naïeve vraag beantwoordde zij met een glimlach.

„Kommentare zu den Ereignissen auf der Straße quittierte sie mit Schweigen.“

„Commentaren op de gebeurtenissen op straat beantwoordde zij met zwijgen.“

opzeggen- de dienst opzeggen; een (officieel) ambt neerleggen

den Dienst kündigen; ein (offizielles) Amt niederlegen

Von der Routine angewidert entschloss er sich spontan, den Dienst zu quittieren.

Afgemat door de routine besloot hij spontaan de dienst op te zeggen.

Synoniemen

Antoniemen