rammeln

[ˈʁaml̩n]Werkwoord

Definities

rammelen- hevig aan iets schudden

heftig an etwas rütteln

Es war deutlich zu hören, draußen rammelte jemand am Gartentor.

Het was duidelijk te horen, buiten rammelde iemand aan het tuinhek.

stoeien- met elkaar stoeien

miteinander balgen

Im Hinterhof rammelten die Jungs.

In de achtertuin stoeiden de jongens.

paren- paren

sich paaren

Oft rammeln die Hasen bereits im Januar.

Vaak paren de hazen al in januari.

wippen- geslachtsgemeenschap hebben

Geschlechtsverkehr haben

Die beiden rammelten wie die Karnickel.

Die twee wipten als konijnen.

Specifiekere woorden (hyponiemen)