spicken

[ˈʃpɪkn̩]Werkwoord(etw.^Akk ~)

Definities

larderen- op een bepaalde wijze met spek voorzien

auf eine bestimmte Weise mit Speck versehen

Der Braten wurde gespickt.

Het gebraad werd gelardeerd.

„Stellen Sie sich vor, dass eine tschechische Hausfrau Ihnen zarten, mit Speck gespickten Lendenbraten serviert.“

„Stelt u zich voor dat een Tsjechische huisvrouw u malse, met spek gelardeerde lendenbraadstuk serveert.“

doorspekken- iets uitrusten

etwas ausstatten

Man spickte den Kranz mit allerlei Waldblumen.

Men doorspekte de krans met allerlei bosbloemen.

spieken- (bij een examen of iets dergelijks) van een ander of iets overschrijven, afkijken

(bei einer Prüfung oder Ähnlichem) von einem anderen oder etwas abschreiben, abgucken

Sie hatte bei jeder Aufgabe gespickt.

Zij had bij elke opgave gespiekt.

omkopen- iemand omkopen

Synoniemen