stören

[ˈʃtøːʁən]Werkwoord(jdn./etw.^Akk ~)

Definities

storen- iemand bij iets lastigvallen, van iets afleiden, een proces remmen, een voornemen belemmeren, ergerlijk ophouden

jemanden bei etwas belästigen, von etwas ablenken, einen Vorgang hemmen, ein Vorhaben hemmen, ärgerlicherweise aufhalten

Dieser Lärm stört mich bei der Arbeit.

Dit lawaai stoort me bij het werk.

„Mario stört zum wiederholten Male den Unterricht.“

Mario stoort voor de zoveelste keer de les.

verstoren- negatieve gevolgen voor iets hebben

negative Auswirkungen auf etwas haben

Die Statik des Gebäudes wird durch Vibrationen gestört.

De statica van het gebouw wordt door trillingen verstoord.

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)