untreu

[ˈʊntʁɔɪ̯]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

ontrouw- met anderen seksuele betrekkingen onderhoudend

mit anderen sexuelle Beziehungen unterhaltend

Schon nach zwei Wochen wurde der frisch Vermählte seiner Gattin untreu.

Al na twee weken werd de pasgehuwde zijn echtgenote ontrouw.

»Männer haben Angst, dass ihre Frauen ihnen untreu werden könnten, wenn sie sexuell nicht befriedigt werden«, sagt Hebba Kotb.

“Mannen zijn bang dat hun vrouwen hen ontrouw zouden kunnen worden als ze seksueel niet bevredigd worden”, zegt Hebba Kotb.

trouweloos- een verplichting niet nakomend

eine Verpflichtung nicht einhaltend

Der Abt jedenfalls glaubt, er würde seinem Auftrag, christliche Botschaften zu verbreiten, "untreu", wenn er die modernen Medieninstrumente dafür nicht nutzte.

De abt gelooft in elk geval dat hij “trouweloos” zou handelen aan zijn opdracht om christelijke boodschappen te verspreiden, als hij de moderne media-instrumenten daarvoor niet zou gebruiken.

Dirigiert von den Fahndern soll ein damaliger untreuer Bankangestellter ein Maulwurf gewesen sein, der auftragsgemäß geheime Unterlagen der Bank besorgt habe.

Aangestuurd door de rechercheurs zou een toenmalige trouweloze bankbediende een mol zijn geweest die in opdracht geheime documenten van de bank zou hebben bezorgd.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)