treu

[tʁɔɪ̯]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

trouw- aan een mens, gedachte of een afspraak vasthoudend

zu einem Menschen, Gedanken oder einer Abmachung haltend

„Wer sich selbst treu bleiben will, kann nicht immer anderen treu bleiben.“ - (Christian Morgenstern zugeschrieben)

Wie zichzelf trouw wil blijven, kan niet altijd anderen trouw blijven.

Frau Müller ist ein treuer Kunde von uns.

Mevrouw Müller is een trouwe klant van ons.

Synoniemen

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)