urban

[ʊʁˈbaːn]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

stedelijk- stedelijk, tot een stad behorend

städtisch, zu einer Stadt gehörend

Sie näherten sich dem Weichbild der Stadt und die Bebauung wurde immer urbaner.

Zij naderden de rand van de stad en de bebouwing werd steeds stedelijker.

„Schrebergärten haben sich vielerorts vom kleinkarierten Kleinbürgertum zum urbanen Trend gewandelt.“

“Volkstuinen zijn op veel plaatsen veranderd van bekrompen kleinburgerdom tot een stedelijke trend.”

beschaafd- wereldwijs, beschaafd en beleefd

weltläufig, gesittet und höflich

„Seine urbanen Umgangsformen fielen in dieser lärmenden Gesellschaft angenehm auf.“

“Zijn beschaafde omgangsvormen vielen in dit luidruchtige gezelschap aangenaam op.”

Antoniemen