wütend

[ˈvyːtn̩t]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

woedend- zich in een toestand van woede bevindend, een opgewonden gemoedstoestand hebbend

sich in einem Zustand der Wut befindend, einen erregten Gemütszustand habend

Meine Mutter wurde wütend, als ich ihr erzählt habe, dass ich das Fenster kaputt gemacht habe.

Mijn moeder werd woedend toen ik haar vertelde dat ik het raam kapot had gemaakt.

„In Hallstadt in Oberfranken ist eine Frau in einer Zahnarztpraxis derart wütend geworden, dass die Polizei kommen musste.“

“In Hallstadt in Opper-Franken is een vrouw in een tandartspraktijk zo woedend geworden dat de politie moest komen.”

Synoniemen