wackeln

[ˈvakl̩n]Werkwoord

Definities

wankelen- zich heen en weer neigen

sich hin und her neigen

Der Sturm war so stark, dass das Haus wackelte.

De storm was zo sterk dat het huis wankelde.

wankel staan- vlak voor het falen of vallen staan

kurz vor dem Versagen oder Sturz stehen

Der Präsident wackelt unter dem politischen Druck.

De president staat onder de politieke druk wankel.

loszitten- los zijn (bijvoorbeeld een bout)

lose sein (zum Beispiel ein Bolzen)

Der Zahn wackelt.

De tand zit los.

schudden- heen en weer bewegen

hin und her bewegen

Wenn Du zu stark am Zahn wackelst, bricht er ab.

Als je te hard aan de tand schudt, breekt hij af.

Antoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)