wahrhaftig

[vaːɐ̯ˈhaftɪç]Bijvoeglijk naamwoord/Bijwoord

Definities

waarheidslievend- waar, naar waarheid strevend, zich om waarheid inspannend

wahr, nach Wahrheit strebend, sich um Wahrheit bemühend

Peter ist ein überaus wahrhaftiger Mensch.

Peter is een buitengewoon waarheidslievend mens.

echt- een eigenschap onbetwistbaar bezittend, iets onbetwistbaar zijnd

eine Eigenschaft unbestreitbar habend, etwas unbestreitbar seiend

Onkel Willi ist ein wahrhaftiges Schlitzohr.

Oom Willi is een echte gluiperd.

In unserer Stadt wird bald ein wahrhaftiger Wolkenkratzer gebaut.

In onze stad wordt binnenkort een echte wolkenkrabber gebouwd.

werkelijk- inderdaad, werkelijk

in der Tat, wirklich

Dies ist wahrhaftig ein sehr dickes Buch.

Dit is werkelijk een heel dik boek.

Annette hat das Abitur wahrhaftig bestanden.

Annette heeft het eindexamen werkelijk gehaald.

Synoniemen