wehmütig

[ˈveːmyːtɪç]Bijvoeglijk naamwoord

Definities

weemoedig- in een door weemoed gekenmerkte stemming verkerend

in einer von Wehmut geprägten Stimmung befindlich

Er erinnerte sich wehmütig seiner ersten Liebe.

Hij herinnerde zich weemoedig zijn eerste liefde.

Wenn er trank, wurde er wehmütig.

Als hij dronk, werd hij weemoedig.

weemoedwekkend- tot weemoed aanzettend

zu Wehmut anregend

Er begann dem Instrument einige wehmütige Klänge zu entlocken.

Hij begon enkele weemoedwekkende klanken aan het instrument te ontlokken.

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)