zuknoten

[ˈt͡suːˌknoːtn̩]Werkwoord

Definities

dichtknopen- de uiteinden (vaak van een touw of koord) om elkaar heen slaan en aantrekken, op deze manier een voorwerp sluiten of bevestigen

die Enden (oftmals einer Schnur/Kordel) umeinanderschlingen und festziehen, auf diese Art einen Gegenstand verschließen/befestigen

„Sie knotete den Sack zu. Er war so schwer geworden, dass sie ihn wie der Weihnachtsmann würde über der Schulter tragen müssen.“

„Ze knoopte de zak dicht. Hij was zo zwaar geworden dat ze hem als de kerstman over de schouder zou moeten dragen.“

Knote den Schal doch unter dem Kinn mit einem doppelten Knoten zu, dann hält er bestimmt.

Knoop de sjaal toch onder de kin met een dubbele knoop dicht, dan blijft hij zeker zitten.

Antoniemen