Befangenheit

die

[bəˈfaŋənhaɪ̯t]Zelfstandig naamwoord

Definities

verlegenheid- onzekerheid of aarzeling tegenover een zaak

Unsicherheit oder Zögern einer Sache gegenüber

Als Anna vorgestellt wurde, wich ihre Befangenheit schnell dem Interesse an ihren neuen Klassenkameraden.

Toen Anna werd voorgesteld, maakte haar verlegenheid snel plaats voor belangstelling voor haar nieuwe klasgenoten.

„Er geht wie im Traum weiter, dann aber schüttelt er die Befangenheit ab, als neben ihm, hoch oben auf den Stadtbahnbögen, eine S-Bahn vorüberrasselt.“

„Hij loopt als in een droom verder, maar dan schudt hij de verlegenheid van zich af als naast hem, hoog op de viaductbogen, een S-trein voorbijraast.“

vooringenomenheid- ontbrekend vermogen om een objectief en onafhankelijk oordeel te vormen, in het bijzonder door persoonlijke betrokkenheid

mangelnde Fähigkeit, ein objektives und unabhängiges Urteil zu bilden, insbesondere aufgrund einer persönlichen Verwicklung

Der Staatsanwalt unterstellt dem Richter Befangenheit, weil er ein Stammtischbruder des Angeklagten sei.

De officier van justitie verwijt de rechter vooringenomenheid omdat hij een stamgastvriend van de verdachte zou zijn.

„Das Wesen der Befangenheit besteht in der Hemmung einer unparteiischen Entschließung durch unsachliche psychologische Motive.“

„Het wezen van vooringenomenheid bestaat in de belemmering van een onpartijdige beslissing door onzakelijke psychologische motieven.“

Synoniemen

Antoniemen