Beherrschung

die

[bəˈhɛʁʃʊŋ]Zelfstandig naamwoord

Definities

beheersing- het uitoefenen van controle over iets/iemand

das Ausüben der Kontrolle über etwas/jemanden

„Mit der Beherrschung des Bosporus stellten die Osmanen sicher, dass verschiedene handeltreibende Gruppen weitermachen und ihren Verpflichtungen nachkommen konnten.“

„Met de beheersing van de Bosporus stelden de Ottomanen zeker dat verschillende handelsgroepen konden doorgaan en hun verplichtingen konden nakomen.”

„Der Platz würde knapp reichen, wenn David die Beherrschung über das Auto wiedergewinnen konnte.“

„De plaats zou net genoeg zijn als David de beheersing over de auto kon herwinnen.”

zelfbeheersing- vermogen tot controle over zichzelf

Fähigkeit zur Kontrolle über sich selbst

„Bisher habe ich in vergleichbaren Situationen meine Beherrschung behalten, jetzt auch.“

„Tot nu toe heb ik in vergelijkbare situaties mijn zelfbeheersing bewaard, nu ook.”

„Wenn er witzig zu sein versuchte und seine Scherze nicht ankamen, verlor er die Beherrschung und flippte aus wie ein ungezogenes Kind.“

„Als hij grappig probeerde te zijn en zijn grappen niet aansloegen, verloor hij zijn zelfbeheersing en flipte hij uit als een stout kind.”

Specifiekere woorden (hyponiemen)