Enkel

der

[ˈɛŋkl̩]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Enkel

Definities

kleinzoon- (mannelijk) kind van de eigen zoon of de eigen dochter

(männliches) Kind des eigenen Sohnes oder der eigenen Tochter

Mein Enkel geht noch zur Schule.

Mijn kleinzoon gaat nog naar school.

„In einer der ältesten hauste die alte Maruschka mit Kindern und Enkeln, ein verhutzeltes, zitteriges Weiblein.“

„In een van de oudste huisde de oude Maruschka met kinderen en kleinkinderen, een verschrompeld, bevend vrouwtje.“

mannelijke afstammeling- mannelijke nakomeling van de tweede generatie, die van een andere persoon afstamt

männlicher Nachfahre der zweiten Generation, der von einer anderen Person abstammt

In die Kinder investiert man, und die Enkel sind die Rendite.

In de kinderen investeert men, en de kleinkinderen zijn het rendement.

„Die Verachtung, die Friedrich der Große unserer Literatur angedeihen ließ, muß sogar uns Enkel noch verdrießen.“

„De minachting die Frederik de Grote onze literatuur liet wedervaren, moet zelfs ons als latere afstammelingen nog ergeren.“

enkelbot- het aan de voetwortel gelegen uitstekende bot

Synoniemen

Specifiekere woorden (hyponiemen)