Landschaft

die

[ˈlantʃaft]Zelfstandig naamwoordMeervoud: Landschaften

Definities

landschap- deel van het aardoppervlak dat zich door zijn unieke fysieke en culturele kenmerken van de omgeving onderscheidt

ein Teil der Erdoberfläche, der sich durch seine einzigartigen physischen und kulturellen Merkmale von der Umgebung abhebt

An der Weinstraße in Baden gibt es schöne Landschaften zu bewundern.

Aan de wijnroute in Baden zijn mooie landschappen te bewonderen.

„Auf der Suche nach meinem neuen Domizil begann ich, in die nähere Umgebung Jerichos zu fahren und dort, unter den einzelnen in die Landschaft gestreuten Häusern, Ausschau zu halten.“

„Op zoek naar mijn nieuwe domicilie begon ik naar de nabije omgeving van Jericho te rijden en daar tussen de afzonderlijk over het landschap verspreide huizen uit te kijken.“

deelgebied- karakteristiek geleed deel van een geheel -landschap

ein charakteristisch gegliederter Teil eines Ganzen -landschaft

Das Aufkommen der Supercomputer veränderte die Rechnerlandschaft in den 1970er Jahren grundlegend.

De opkomst van de supercomputers veranderde het computerdeelgebied in de jaren zeventig ingrijpend.

Specifiekere woorden (hyponiemen)