Plebs

die

[plɛps]Zelfstandig naamwoord

Definities

plebs- het gewone volk in het oude Rome

das gemeine Volk im antiken Rom

„Die Volkstribunen (tribuni plebis) leiteten die Versammlungen der Plebs und schützten die Plebejer vor Übergriffen seitens der Patrizier.“

“De volkstribunen leidden de vergaderingen van de plebs en beschermden de plebejers tegen ingrepen van de patriciërs.”

gepeupel- grote groep ongeschoolde mensen

große Gruppe von ungebildeten Menschen

„Der Plebs, der noch nie eine Uni von innen gesehen hat, kann doch nicht aufs Podium.“

“Het gepeupel, dat nog nooit een universiteit van binnen heeft gezien, kan toch niet op het podium komen.”

„Bewußt fühlte er sich als ein Teil des Plebs, der solchen Veranstaltungen beiwohnt.“

“Bewust voelde hij zich als een deel van het gepeupel dat zulke bijeenkomsten bijwoont.”

Synoniemen

Antoniemen