Starrsinn

der

[ˈʃtaʁˌzɪn]Zelfstandig naamwoord

Definities

halsstarrigheid- een geesteshouding of een ziekelijke geestestoestand om aan een eenmaal gevonden mening onbuigzaam, onbeleerbaar en rigoureus vast te houden

eine Geisteshaltung oder ein krankhafter Geisteszustand, an einer einmal gefundenen Meinung unbeugsam, unbelehrbar und rigoros festzuhalten

Jeder Dritte trägt das Gen für den Starrsinn in sich.

Een op de drie draagt het gen voor halsstarrigheid in zich.

Präsidialer Starrsinn wappnet sich mit Pragmatismus: der Brückenbau bedeute Arbeit für die regionale Wirtschaft.

Presidentiële halsstarrigheid wapent zich met pragmatisme: de bruggenbouw betekent werk voor de regionale economie.

Synoniemen

Antoniemen